De PPWR stelt nieuwe Europese eisen aan verpakkingen en verpakkingsafval en wordt vanaf 12 augustus 2026 rechtstreeks van toepassing in alle EU-lidstaten. De verordening moet de groeiende hoeveelheid verpakkingsafval terugdringen, onder meer door verpakkingen beter recyclebaar te maken, meer gerecycled materiaal te gebruiken, overbodige verpakkingen te beperken en hergebruik te stimuleren. Verpakkingen die vanaf 2030 voor minder dan 70% recyclebaar zijn, mogen niet meer op de markt worden gebracht.

De PPWR is niet rechtstreeks specifiek op wasserijen en stomerijen gericht, maar raakt wel producten die in de sector worden gebruikt, zoals plastic verpakkingen, kledinghoezen, folie en hangers. De precieze impact is nog niet volledig duidelijk, omdat veel aanvullende normen en regels nog worden uitgewerkt. Wel is duidelijk dat iedere verpakking kritischer bekeken zal moeten worden: is deze echt nodig, kan het minder en is hergebruik mogelijk? In het volledige onderzoek leest u welke eisen de PPWR stelt, welke verpakkingen relevant zijn voor de sector en waar bedrijven zich nu al op kunnen voorbereiden.

TKT heeft onderzocht welke wet- en regelgeving, energiedragers en praktische keuzes relevant zijn voor de verduurzaming van distributie in wasserijen en stomerijen. De sector is al begonnen met initiatieven zoals elektrische voertuigen, biodiesel en LNG, maar het grootste deel van de distributie draait nog op diesel. Tegelijk stuurt overheidsbeleid steeds duidelijker op klimaatneutraal vervoer: zero-emissiezones, vrachtwagenheffing, strengere CO₂-normen en de ambitie dat nieuwe vrachtwagens vanaf 2040 volledig zero-emissie zijn, maken verduurzaming steeds urgenter.

Uit het onderzoek blijkt dat elektriciteit waarschijnlijk de dominante energiedrager wordt voor distributie, van vrachtfiets tot vrachtwagen. Waterstof lijkt voor deze sector voorlopig minder kansrijk door beperkte beschikbaarheid, hoge kosten en lagere efficiëntie. Biobrandstoffen, LNG en CNG kunnen tijdelijk een rol spelen, maar zijn geen structurele oplossing richting fossielvrij vervoer. De grootste uitdaging bij elektrisch vervoer ligt vooral bij laadinfrastructuur en netcongestie. In het volledige onderzoek leest u welke opties er zijn, wat de voor- en nadelen zijn en hoe bedrijven hun route naar duurzame distributie kunnen bepalen.

TKT heeft onderzocht wat er moet, wat er gebeurt en wat er technisch mogelijk is op het gebied van textielhergebruik en -recycling. De wet- en regelgeving is gericht op een volledig circulaire economie in 2050, met een belangrijke rol voor de Uitgebreide Producentenverantwoordelijkheid (UPV) textiel en het Beleidsprogramma circulair textiel 2025–2030. Producenten worden verantwoordelijk voor inzameling, hergebruik, recycling en rapportage, met concrete doelen die de komende jaren stapsgewijs worden aangescherpt.

Uit recente onderzoeken blijkt dat textielstromen lastig in kaart te brengen zijn en dat veel afgedankt textiel nog altijd bij het restafval belandt of naar het buitenland wordt geëxporteerd. Hergebruik functioneert deels goed, maar vooral buiten Nederland; echte vezel-tot-vezelrecycling staat nog in de kinderschoenen en kent technische, economische en kwaliteitsuitdagingen. Voor wasserijen en stomerijen is dit thema relevant omdat zij textiel inkopen, beheren, onderhouden en afdanken, en daarmee invloed hebben op de duurzame inzetbaarheid van textiel. In het volledige onderzoek leest u welke regels gelden, hoe de markt zich ontwikkelt en welke recyclingtechnieken kansrijk zijn voor de toekomst.